Het aantal grootgebrachte lammeren per ooi is de belangrijkste factor die de rentabiliteit van de lamsvleesproductie bepaalt. Het verhogen langs genetische of hormonale weg van het aantal lammeren per worp mag niet tot gevolg hebben dat de lammersterfte toeneemt. Beperken van de lammerensterfte is dan ook de eerste stap naar productieverhoging.
Gedurende de lammerperiode neemt de besmettingsdruk in de lammerenstal sterk toe en raken de lammeren bij de geboorte vaak al besmet via navel, bek of door inademing. De gevolgen zijn vaak ontstekingen aan de darmen, gewrichten, buikvlies of longen. Deze bacterie-infecties worden - als de lammeren ouder worden - gevolgd of aangevuld met virusbesmetting, coccidiose en in de weide ook met maagdarmwormen. Als gevolg van deze aantastingen kunnen lammeren sterven of kan hun groei ernstig verstoord raken.
Weerstand
Naast de infectiedruk speelt de weerstand van het lam een grote rol.
De lammeren krijgen hun specifieke weerstand via de biest van de ooi.
Onvoldoende biestopname maakt de dieren gevoeliger. Deze passieve weerstand verdwijnt in de loop van
ca. 8 weken. Daarom is het noodzakelijk dat de lammeren geleidelijk aan zelf weerstand opbouwen.
In deze eerste 8 weken zijn de lammeren kwetsbaar en is extra zorg met betrekking tot hygiëne, voeding, verzorging en bedrijfsvoering erg belangrijk. Een groeiachterstand in de melkperiode zal na het spenen meestal niet gecompenseerd worden.
Lichaamstemperatuur
Bij twijfel is het aan te bevelen de lichaamstemperatuur op te nemen. Deze ligt normaliter tussen de 38,5 en 39,5°C.
Tussen 39,5 en 40°C is de lichaamstemperatuur verhoogd. Boven de 40°C is er sprake van koorts.
Uitval
Lammersterfte bedraagt gemiddeld ongeveer 13%, met een grote variatie tussen de bedrijven.
De sterfte bij lammeren heeft vele oorzaken, zoals:
- infectieziektes
- niet infectieuze invloeden zoals hygiëne, voeding, huisvesting, bedrijfsvoering en fokkerij
Meestal heeft een combinatie van oorzaken grote invloed op de uitval bij lammeren.
Hierbij zijn drie stadia te onderscheiden:
1. Tijdens en vlak na de geboorte
Bijna 50% van de totale uitval vindt in deze periode plaats. Vaak door zware en langdurige geboortes en verkeerde hulp.
De eerste 24 uur is onderkoeling en uitdroging de hoofdoorzaak.
2. Eerste week na de geboorte
De problemen in de eerste week na de geboorte veroorzaken ca. 35% van de uitval en zijn hoofdzakelijk te wijten aan onvoldoende voeding, doodliggen en diverse infecties. Vaak betreft het problemen die al bij de geboorte zijn onstaan (zoals infecties).
3. Na de eerste levensweek
De uitval in dit stadium is voornamelijk het gevolg van diverse infecties.
|
